بررسی مزایا و معایب قراردادهای EPC در پروژه‌های عمرانی

کاربر گرامی، لطفا پرسش‌های خود را در انتهای صفحه قسمت پرسش و پاسخ بپرسید.

آخرین بروز رسانی: ۲۵ مرداد ۱۴۰۴

تبلیغ
تبلیغ
بررسی مزایا و معایب قراردادهای EPC


بررسی مزایا و معایب قراردادهای EPC

مقدمه

EPC چیست؟ قراردادهای EPC یک ابزار کاهش ریسک و مدیریت در قالب یک پروژه هستند. در واقع قراردادهای EPC به طور خاص برای انتقال ریسک به پیمانکار طراحی شده‌اند. آنها پیمانکار را مسئول تمام فعالیت‌های پروژه از مرحله طراحی تا اجرا می‌نمایند. به طور خاص، قراردادهای EPC پیمانکار را مسئول تمام فعالیت‌های طراحی، مهندسی، تدارکات، ساخت، راه‌اندازی و واگذاری پروژه می‌نمایند و مالک را بدون هیچ مسئولیتی به جز کلیدزدن در هنگام تحویل پروژه، باقی می‌گذارند.

دلیل دیگر استفاده و پذیرش گسترده قراردادهای EPC این است که آنها به‌شدت توسط سرمایه‌گذاران مالی پروژه ترجیح داده می‌شوند. زمانی که قراردادهای ساخت‌وساز دارای قیمت‌های ثابت و تاریخ‌های مشخص برای اتمام باشند، تأمین مالی آن بسیار راحت‌تر است و به همین علت پروژه  EPC بسیار محبوب است.

۱. EPC چیست و به چه معناست؟

EPC در زبان انگلیسی مخفف عبارت Engineering, procurement and construction است. ترجمه EPC در زبان فارسی به معنای «مهندسی، تدارکات و ساخت» است. بر اساس یک قرارداد EPC، مالک یک قرارداد با پیمانکار EPC منعقد می‌کند که وی به نوبه خود قراردادهای فرعی مختلفی را با پیمانکاران فرعی برای انجام بخش‌های مشخصی از کار تنظیم می‌نماید. پیمانکاران  EPC نه‌تنها جنبه‌های مهندسی پروژه (طراحی، اجرا، نظارت)، بلکه تهیه متریال و تجهیزات و همین‌طور ساخت‌وساز آن را نیز بر عهده خواهند داشت.

بسیاری از شرکت‌ها در صنعت ساختمان‌سازی معمولاً از قرارداد مهندسی، تدارکات و ساخت (EPC)  برای پروژه‌های خود استفاده می‌کنند. قرارداد EPC یکی از پرکاربردترین قراردادهای ساختمانی، به‌ویژه پروژه‌های ساختمانی بزرگ و پیچیده است. این شکل از قرارداد روابط بین مالک و پیمانکار برای ارائه خدمات حرفه‌ای یا فنی را مشخص می‌نماید. قرارداد مهندسی، تدارکات و ساخت نوعی قرارداد ساخت‌وساز بین طرفین است که در آن پیمانکار مسئولیت کلیه فعالیت‌های مهندسی، تدارکات و ساخت‌وساز را بر عهده دارد تا پروژه تکمیل شده را در زمان و هزینه از پیش تعیین شده به کارفرما یا مالک تحویل دهد.

برای صاحبان پروژه‌ها، قراردادهای EPC به آنها اجازه می‌دهد تا ریسک را به طور مؤثرتری مدیریت کنند. چارچوب قراردادی در یک پیمان EPC  مالک را قادر می‌سازد تا ریسک کامل امور طراحی، خرید و تجهیز متریال و ساخت را به پیمانکار منتقل کند. همچنین این نوع قرارداد به پیمانکاران اجازه می‌دهد کارهایی را انجام دهند که در آن متخصص هستند. بر اساس این قرارداد، پیمانکاران کنترل کلیه امور مهندسی، تدارکات و ساخت پروژه را از ابتدا تا انتها در اختیار دارند.

مسئولیت تکمیل پروژه و تحویل آن به مالک به‌صورت کلید در دست به عهده پیمانکار است. به‌صورت کلی این نوع قرارداد زیر مجموعه قراردادهای کلید در دست یا همان Turnkey هستند. به همین دلیل بسیاری از مردم قراردادهای EPC  را به‌عنوان «قراردادهای ساخت‌وساز کلید در دست» می‌نامند، زیرا به مالک اجازه می‌دهد هنگامی که پروژه تکمیل شد به‌سادگی «کلید را بچرخاند» و از آن بهره‌برداری نماید. لازم به ذکر است قرارداد EPC و قرارداد کلید در دست ماهیت بسیار مشابهی دارند. گاهی اوقات، این دو نوع قرارداد به‌جای یکدیگر استفاده می‌شوند، درحالی‌که تفاوت بسیار کمی دارند.

۲. در پروژه EPC مالک چقدر کنترل دارد؟

مالک یا حامی پروژه EPC معمولاً پس از امضای قرارداد، کنترل چندانی بر پیمانکار EPC ندارد. بااین‌حال مالک می‌تواند با تعیین یک PMT  (تیم مدیریت پروژهیا PMC (مشاور مدیریت پروژه) در پروژه حضور داشته باشد. مالک یا کارفرما می‌تواند یک مدیر پروژه یا مدیر ساخت‌وساز برای نظارت بر پیشرفت پروژه بر اساس محدوده کار داشته باشد.

بخش‌های مختلف پیمان EPC

بخش‌های مختلف پیمان EPC

۳. بخش‌های مختلف پیمان EPC

پیمان EPC یک قرارداد برای انجام پروژه است که به‌عنوان ابزاری برای کاهش ریسک و مدیریت منعقد می‌شود. قراردادهای ای پی‌سی  به‌صورت عمدی برای انتقال ریسک ساخت‌وساز به پیمانکار طراحی شده‌اند. این قراردادها پیمانکار را مسئول تمام عملیات پروژه از مرحله طراحی تا مرحله ساخت می‌دانند. به‌عنوان بخشی از قرارداد پیمانکاری EPC، پیمانکار EPC یا شرکت EPC  سه جزء مهم یک پروژه EPC  را بر عهده می‌گیرند.

  • مهندسی و طراحی (Engineering): یک طراحی مهندسی دقیق برای اجرای پروژه بر اساس فاز مطالعاتی انجام شده صورت می‌گیرد.
  • تدارکات (Procurement):در این بخش شرکت EPC تمام متریال و تجهیزات لازم را برای اجرای پروژه را تهیه می‌نماید.
  • ساخت و اجرا (Construction): پیمانکار فرایند ساخت‌و‌ساز پروژه EPC را شروع می‌کند و آن را در هنگام فاز آماده بهره‌برداری به مالک یا حامیان پروژه تحویل می‌دهد.

۱.۳. ساخت و اجرا

  • مدیریت طراحی و ساخت
  • تأسیسات برقی و مکانیکی
  • تأمین آب
  • تأسیسات بهداشتی و فاضلاب
  • طراحی داخلی پروژه

۲.۳. تدارکات

  • صورت‌وضعیت عملیات
  • حمل‌ونقل
  • مدیریت خریدها
  • ارائه صورت‌حساب
  • دریافت اقلام و تجهیزات

۳.۳. مهندسی یا طراحی

  • مهندسی و طرح‌ریزی پایه و ابتدایی
  • مهندسی تفصیلی
  • طراحی و برنامه‌ریزی دقیق
  • مهندسی ساخت‌وساز
  • مهندسی عمران
مزایا قرارداد EPC

مزایا قرارداد EPC

۴. مزایا قرارداد EPC

۱.مزیت قابل‌توجه قراردادهای EPC این است که به مالک اجازه می‌دهد تنها با یک پیمانکار درگیر شود که به نوبه خود تمام روابط با پیمانکاران فرعی را مدیریت می‌نماید. این واگذاری کار می‌تواند نظارت بر پروژه و ارزیابی پیشرفت را بر اساس عملکرد در زمانی که پیمانکار پروژه را انجام می‌دهد، برای مالک آسان‌تر کند. این مدل قرارداد باعث می‌شود که پیمانکار از ابتدا تا پایان پروژه کاملاً پاسخگو باشد.

۲. این قرارداد همچنین به نفع پیمانکارانی است که کنترل بیشتری بر طراحی و انتخاب پیمانکاران فرعی خواهند داشت. درحالی‌که پیمانکاران با هماهنگی طراحی ریسک بیشتری را می‌پذیرند، می‌توانند برای کاهش هزینه‌های ساخت‌وساز کارآمدتر عمل کنند.

۳. سرعت بالاتر پیشرفت پروژه در قراردادهای EPC از سری مزیت‌های دیگر آن است. باتوجه‌به اینکه تمامی خدمات مربوط به مهندسی، تدارکات و ساخت در اختیار یک پیمانکار است، انجام هماهنگی‌های لازم برای بخش‌های مختلف پروژه راحت‌تر صورت می‌گیرد.

۴. ثابت و مشخص‌بودن قیمت انجام پروژه و زمان تحویل نهایی آن به مالک از ویژگی‌های مفید و بارز این نوع قرارداد است. در نتیجه در زمان و هزینه صرفه‌جویی خوبی صورت می‌گیرد.

۵. پیمانکار پروژه از آزادی عمل بیشتر برای انتخاب تجهیزات و متریال و نحوه اجرای پروژه دارد.

۶. قراردادهای EPC برای پروژه هایی که نیاز به مهلت دقیق و سطح کیفیت مشخصی دارند مناسب هستند.

۵. معایب و محدودیت‌های قرارداد EPC

مانند هر قرارداد دیگری، قرارداد EPC نیز دارای محدودیت‌هایی هرچند با تعداد کمتر است. معایب قرارداد با پیمانکار در این مدل از قراردادهای کلید در دست به شرح زیر است:

۱. پروژه‌های EPC گران هستند. پروژه‌های ساخت‌وساز تحت قرارداد ای پی‌سی ممکن است پرهزینه باشد. دلیل آن ریسک بالایی است که پیمانکار ساختمانی با آن مواجه است. این هزینه بالا به پیمانکار در جذب ریسک کمک می‌کند. به طور خلاصه، کارمزد قرارداد بالا نوعی تخصیص ریسک است؛ بنابراین، وام‌دهنده یا حامی پروژه باید قبل از نهایی کردن هر مناقصه، ریسک‌ها را به طور موشکافانه‌ای تجزیه‌وتحلیل کند.

۲. مالکان کنترل کمتری بر پروژه خواهند داشت. صاحبان یک پروژه EPC اساساً قدرت و اختیار را به پیمانکاران خود منتقل می‌کنند. هر گونه دخالت در پروژه می‌تواند باعث تا خیر‌های پرهزینه شود. درحالی‌که کارفرمایان می‌توانند از مسئولیت واحد برای تحویل پروژه بهره ببرند، اما مداخله در فرایند طراحی را از دست می‌دهند و درصورتی‌که طراحی پروژه حیاتی باشد، خطر بالقوه را اضافه می‌کند. مدیران باید اطمینان حاصل کنند که نقاط عطف پروژه را بادقت مشخص نموده‌اند.

باتوجه‌به موارد فوق، مزایا و معایب متعددی برای کارفرما و پیمانکار EPC در این قرارداد وجود دارد؛ اما همچنان یکی از بهترین انواع قرارداد برای اعطای پروژه‌ها است. بر همین اساس سازمان‌های بزرگ، قراردادهای EPC را به قراردادهای سنتی برای ساخت‌وساز خود ترجیح می‌دهند. باید این نکته را در نظر داشت که یک مزیت برای پیمانکار EPC ممکن است یک نقطه‌ضعف برای کارفرما باشد. در ادامه مزایا و معایب قراردادهای EPC را برای کارفرما و پیمانکار پروژه به تفکیک بیان می‌نماییم.

۱.۵. مزایا و معایب قرارداد EPC برای کارفرما

برخی از مزایا و معایب برای کارفرما در قراردادهای EPC شامل موارد زیر است:

  • کارفرما فقط ملزم به برقراری ارتباط و تعامل با یک نفر و آن هم پیمانکار EPC است.
  • کارفرما کنترل کمتری بر پروژه دارد.
  • کارفرما خطرات و ریسک پروژه را به پیمانکار EPC منتقل می‌کند.
  • کارفرما عمدتاً بر پیشرفت کلی پروژه تمرکز و نظارت دارد.
  • کارفرما مشارکت و مداخله محدودی در اجرای پروژه دارد.
  • با توجه قطعی بودن قیمت نهایی و تاریخ تکمیل پروژه (همان‌طور در قرارداد تعیین شده)، کارفرما اطمینان خاطر بیشتری از نظر هزینه و کیفیت پروژه دارد.

۲.۵. مزایا و معایب قرارداد EPC برای پیمانکار EPC

از سوی دیگر، برخی از مزایا و معایب پیمانکار EPC در قراردادهای EPC شامل موارد زیر است:

  • پیمانکار EPC کنترل‌ها را انجام می‌دهد و تصمیم نهایی را در مورد اجرای پروژه با حداقل دخالت کارفرما اخذ می‌نماید.
  • پیمانکار EPC ممکن است به دلیل قرارگرفتن در معرض بالاترین درجه ریسک، به‌عنوان تضمینی برای به‌حداقل‌رساندن اثرات خطرات مربوطه، حق بیمه قابل‌توجهی را برای قیمت قرارداد اعمال کند.
  • پیمانکار EPC ممکن است با کنترل بر روی کارها، در موقعیتی باشد که هزینه‌های مصرفی را کاهش دهد.
  • پیمانکار EPC مسئول انتصاب پیمانکاران فرعی خود مشروط به تأیید کارفرما است. وی همچنین مسئول محدوده فعالیت‌هایی است که پیمانکار فرعی برای آن منصوب شده است. پیمانکار همچنین در قبال هرگونه کوتاهی از طرف پیمانکار فرعی مسئولیت دارد.
  • پیمانکار EPC باید اطمینان حاصل نماید که پروژه تکمیل‌شده به ضمانت‌های عملکردی مقرر در قرارداد با کارفرما دست یابد.
ویژگی‌های اساسی قرارداد ای پی‌سی چیست؟

ویژگی‌های اساسی قرارداد ای پی‌سی چیست؟

۶. ویژگی‌های اساسی قرارداد ای پی‌سی چیست؟

ویژگی‌های کلیدی قرارداد ای پی‌سی عبارت‌اند از:

  • مسئولیت همه‌جانبه
  • قیمت ثابت (مقطوع) قرارداد
  • تاریخ مشخص و قطعی تکمیل پروژه
  • مشخصات عملکرد و عقد قرارداد فرعی با پیمانکاران جزء
  • تضمین عملکرد
  • امنیت
  • سقف و محدوده مسئولیت
  • حق تعلیق قرارداد
  • انعطاف‌پذیری در ایجاد تغییرات
  • فورس ماژور

۱.۶.  مسئولیت همه‌جانبه

پیمانکاران EPC به‌تنهایی مسئولیت کلیه حوزه‌های ساخت‌و‌ساز را دارند. یک پیمانکار EPC از طراحی، تدارکات و تهیه تجهیزات، ساخت، راه‌اندازی و تحویل پروژه را انجام می‌دهد. فرض کنید در حین ساخت پروژه مشکلی پیش بیاید. در این صورت کارفرما باید موضوع مذکور را تنها به پیمانکار EPC ارجاع نماید تا وی به تعهدات خود رسیدگی کند. سپس پیمانکار EPC مسئول جبران و اصلاح هرگونه نقص یا پرداخت غرامت به کارفرمای پروژه است.

در مواردی که پیمانکار EPC یک کنسرسیوم متشکل از چندین نهاد باشد، معمولاً پیمانکار در قرارداد EPC بیان می‌کند که این نهادها متضامناً و منفرداً در برابر کارفرما مسئول هستند. پیمانکار EPC همچنین در قبال کارهای انجام شده توسط هر پیمانکار فرعی منصوب شده و هر گونه اهمال یا کوتاهی، وی مسئول خواهد بود.

۲.۶.  قیمت ثابت (مقطوع) قرارداد

یک پیمان EPC مستلزم انجام و تکمیل پروژه با قیمت ثابت است. ازاین‌رو پیمانکاران EPC باید قیمت خدمات خود را تعیین کنند. هر پیمانکار EPC  موظف است ساخت پروژه را با قیمت توافق شده به پایان برساند و هر میزان هزینه مازاد بر مبلغ مشخص شده در قرارداد، بر عهده وی خواهد بود.  بااین‌حال، پیمانکار EPC ممکن است بتواند در شرایطی که کارفرما باعث تأخیر در تکمیل پروژه شده یا دستور تغییر کارها را داده است، هزینه‌های اضافی را مطالبه کند.

۳.۶.  تاریخ قطعی و مشخص تکمیل پروژه

زمان تکمیل پروژه در قراردادهای EPC باید به‌صورت یک تاریخ ثابت یا یک بازه زمانی مشخص از زمان شروع قرارداد تعیین گردد. پروژه EPC موردنظر باید قبل از مهلت مقرر در قرارداد توسط پیمانکار تکمیل شود. اگر پیمانکاران نتوانند مهلت مقرر را رعایت کنند، مستعد پرداخت خسارت هستند. بااین‌حال، اگر مالک پروژه در روند ساخت‌وساز دخالت کند، پیمانکاران می‌توانند درخواست تمدید زمان کنند.

عموماً در قراردادهای EPC یک خسارات از پیش برآورد شده‌ برای جبران ضرر و زیان وارد به کارفرما در نتیجه تأخیر در زمان تکمیل پروژه در نظر گرفته شده است. خسارات تأخیر معمولاً با نرخی محاسبه می‌شوند که نشان‌دهنده هزینه‌های اضافی برآورد‌شده و خسارات متحمل شده برای هر روز تأخیر است.

مشخصات عملکرد و عقد قراردادهای فرعی با پیمانکاران جزء

مشخصات عملکرد و عقد قراردادهای فرعی با پیمانکاران جزء

۴.۶.  مشخصات عملکرد و عقد قراردادهای فرعی با پیمانکاران جزء

صاحب پروژه می‌تواند مشخصات دقیق عملکردی را به شرکت ساختمانی واگذار کند. در این جا کارفرما تمام معیارهایی را که پیمانکار باید رعایت کند را فهرست می‌نماید. بااین‌وجود، شرکت ساخت‌وساز می‌تواند تصمیم بگیرد که چگونه استانداردها رعایت شوند.

در حالت دیگری کارفرما می‌تواند به پیمانکار EPC اجازه دهد تا قرارداد فرعی با پیمانکاران جزء منعقد نماید یا برخی از تعهدات خود را به پیمانکاران فرعی شخص ثالث بسپارد. در این شرایط پیمانکار EPC معمول است که کارفرما را از قصد خود برای تعیین یک پیمانکار فرعی مطلع نموده و موافقت کارفرما را برای انتصاب پیمانکار فرعی کسب نماید. بااین‌وجود ممکن است کارفرما بنا به دلایل معقولی، این حق را برای خود محفوظ نگه دارد تا بتواند به انتصاب پیمانکار فرعی اعتراض نماید.

درصورتی‌که یک پیمانکار فرعی برای بخش معینی از کارها منصوب شود، پیمانکار EPC مسئولیت کامل امور مربوط به پیمانکار فرعی را بر عهده دارد. هرگونه فعل، اهمال یا ترک کار پیمانکار فرعی بر عهده پیمانکار EPC خواهد بود. این ویژگی در رابطه مستقیم با ویژگی مسئولیت همه‌جانبه پیمانکار در پیمان EPC  است.

۵.۶.  تضمین عملکرد

قراردادهای EPC حاوی تعهدات عملکرد معینی هستند که باید توسط پیمانکاران رعایت شود. در این قراردادها مقرراتی مبنی بر اینکه پیمانکار ملزم است که کیفیت را تضمین نماید وجود دارد. ضمانت‌های عملکرد تحت پیمان EPC از طریق خسارات جبران‌ عملکرد تضمین می‌شوند، زیرا چنین عدم عملکردی ممکن است تأثیر قابل‌توجهی بر موفقیت و درآمد حاصل از عملیات پروژه تکمیل‌شده داشته باشد. ازاین‌رو خسارات از پیش برآورد شده‌ای برای جبران ضرر و زیان وارد به کارفرما در نتیجه عدم دستیابی به ضمانت‌های عملکرد نسبت به پروژه نهایی در نظر گرفته می‌شود. در صورت شکست پروژه و عدم دستیابی به عملکرد موردنظر، پیمانکار موظف به پرداخت هرگونه ضرر و زیان وارده است.

۶.۶.  امنیت

معمولاً قراردادهای ساخت‌وساز شامل امنیت عملکرد می‌شوند. این بند از قرارداد از صاحبان پروژه در برابر ضررهای مالی بالقوه محافظت می‌نماید. تضمین می‌تواند پیش‌پرداخت، تضمین شرکت مادر و ضمانت‌نامه بانکی باشد.

اگر نگوییم همه، در اکثر قراردادهای ساخت‌وساز معمول است که درصورتی‌که پیمانکار به تعهدات خود تحت قرارداد عمل نکند، وی برای حفاظت از منافع کارفرما، ضمانت اجرایی ارائه می‌کند. این بند از قرارداد از صاحبان پروژه در برابر ضررهای مالی بالقوه محافظت می‌نماید.  امنیت عملکرد ممکن است به اشکال زیر باشد:

  • تضمین بانکی
  • ضمانت پیش‌پرداخت (در صورت ارائه پیش‌پرداخت توسط کارفرما)
  • ضمانت شرکت مادر
  • امنیت نگهداری

۷.۶.  سقف و محدوده مسئولیت

اکثر پیمانکاران EPC فقط با مسئولیت محدود وارد قرارداد می‌شوند. بند سقف مسئولیت در پیمان EPC ، مسئولیت پیمانکار EPC را تا درصد مشخصی از مبلغ قرارداد محدود می‌کند. اگرچه قراردادهای مختلف دارای درصد محدودیت‌های متفاوتی هستند؛ اما به‌طورکلی سقف تعهد کلی صددرصد از مبلغ قرارداد اعمال می‌شود. محدودیت مسئولیت بهترین روش برای پیمانکار EPC است تا مجموع مسئولیت‌های خود را در پروژه محدود کند.

۸.۶. حق تعلیق قرارداد

عموماً شرکت پروژه حق تعلیق قرارداد ساخت را دارد.

۹.۶.  انعطاف‌پذیری در ایجاد تغییرات

بر اساس این ویژگی مالک پروژه معمولاً حق ایجاد تغییرات در قرارداد ساخت‌وساز را دارد.

۱۰.۶.  فورس ماژور

ممکن است حین انجام پروژه در قراردادهای EPC ، شکست‌های شدید ناشی از حوادث فورس ماژور مانند زلزله، طوفان، بیماری‌های همه‌گیر و جنگ روی دهد. ازآنجایی‌که پیمانکاران در این نوع قرارداد باید پروژه در زمان و با هزینه مشخص شده به اتمام برسانند، در چنین مواردی هر دو طرف می‌توانند خود را از انجام تعهدات معذور کنند. درج شرایط فورس ماژور در قراردادهای EPC از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است؛ زیرا پیمانکار پروژه می‌تواند با استناد به شرایط پیش‌آمده از مسئولیت‌های خود رهایی یابد.

انواع قراردادهای EPC

انواع قراردادهای EPC

۷. انواع قراردادهای EPC

۱.۷. قرارداد EPCC

EPCC مخفف مهندسی، تدارکات، ساخت‌وساز و راه‌اندازی است. این قرارداد نوعی از قراردادهای EPC است که در آن پیمانکار مسئولیت مرحله راه‌اندازی را نیز بر عهده می‌گیرد. مرحله راه‌اندازی شامل آزمایش، بازرسی و تأیید اینکه پروژه با الزامات و استانداردهای عملیاتی مطابقت دارد، است. در این جا پیمانکار اطمینان حاصل می‌کند که پروژه آماده تحویل به مالک است و آموزش و پشتیبانی را برای بهره‌برداری و نگهداری پروژه ارائه می‌دهد.

۲.۷. قرارداد EPCF

EPCF مخفف مهندسی، تدارکات، ساخت‌وساز و تأمین مالی است. این مورد نیز یکی دیگر از انواع قراردادهای EPC است که در آن پیمانکار نیز به طور جزئی یا به‌صورت کامل برای پروژه تأمین مالی می‌کند. پیمانکار وام، حقوق صاحبان سهام یا سایر منابع مالی پروژه را ترتیب می‌دهد و هزینه‌ها را در طول زمان از طریق پرداخت‌ها یا تقسیم درآمد از مالک باز پس می‌گیرد. قراردادهای EPCF اغلب برای پروژه‌هایی استفاده می‌شود که نیاز به سرمایه‌گذاری کلان یا دوره‌های بازپرداخت طولانی دارند.

۳.۷. قرارداد EPCCF

EPCCF مخفف مهندسی، تدارکات، ساخت‌وساز، راه‌اندازی و تأمین مالی است. این ترکیبی از قراردادهای EPCC و EPCF است که در آن پیمانکار مسئولیت تمام جنبه‌های پروژه از جمله تأمین مالی و راه‌اندازی را بر عهده دارد. پیمانکار بالاترین سطح ریسک و مسئولیت پروژه را بر عهده دارد و در طول زمان پرداخت‌ها یا درآمدها را از مالک دریافت می‌کند.

۸. تفاوت بین قرارداد EPC و EPCM

علاوه بر تحویل یک پروژه ساخت‌و‌ساز کامل، پیمانکاران باید آن را با رعایت قیمت و تاریخ تضمینی نیز تحویل دهند. این ضمانت به این معناست که پیمانکار، متحمل هر گونه هزینه اضافی در صورت رعایت‌نشدن موارد فوق خواهد شد. اگر پروژه پس از تکمیل نهایی به سطح عملکردی مشخص شده نرسیده باشد، ممکن است پیمانکار متعهد به پرداخت خسارت مالی گردد. در اینجا توجه به این نکته ضروری است که قراردادهای EPC با قراردادهای EPCM متفاوت است. قرارداد EPCM مخفف مهندسی، تدارکات، ساخت‌وساز و مدیریت آن است.

در یک قرارداد  EPCM، یک پیمانکار EPCM نقش اداری و مدیریتی را در جنبه مهندسی و طراحی پروژه بر عهده می‌گیرد. پیمانکار EPCM پروژه را به‌عنوان نماینده مالک مدیریت می‌کنند و بر پروژه نظارت دارد. درحالی‌که، یک قرارداد EPC طراحی، تهیه، ساخت و راه‌اندازی را انجام می‌دهد و پروژه نهایی را به مالک تحویل می‌نماید. در مقایسه پیمانکار EPCM عمدتاً به نظارت بر پروژه می‌پردازد. یک پیمانکار EPCM همچنین مسئول طراحی دقیق و مدیریت کلی پروژه است.

جمع‌بندی و نتیجه‌گیری

جهت آشنایی کامل با  “بررسی مزایا و معایب قراردادهای EPC” به جزوه آموزشی تنظیم قرارداد و جهت آشنایی بیشتر با قوانین و ضوابط مربوط به این مقاله به “راهنمای انتخاب روش تدارک پروژه (نشریه ۷۱۷) | مصوب سال ۱۳۹۵” در پکیج “ضوابط کاربردی نظام فنی و اجرایی” در بخش گنجینه فایل وب‌سایت مراجعه فرمایید.

اشتراک‌گزاری در شبکه‌های اجتماعی

پرسش و پاسخ در مورد بررسی مزایا و معایب قراردادهای EPC در پروژه‌های عمرانی

guest
۰ پرسش و پاسخ
Inline Feedbacks
مشاهده همه پرسش و پاسخ‌ها

پکیج‌های فایلی رایگان:

فایل‌های کاربردی دفتر فنی
پاورپوینت‌های کاربردی
جزوات دانشگاه
کتابهای کاربردی مهندسی

مقالات مرتبط:

قوانین و ضوابط مرتبط:

دوره‌های تصویری:

  • دوره اصول قرارداد نویسی

    دوره اصول قراردادنویسی؛ گام‌به‌گام تا تسلط بر نگارش قراردادهای حقوقی و تجاری

  • دوره جامع متره و برآورد پروژه

    دوره جامع متره و برآورد پروژه

جزوات اختصاصی:

  • مجموعه سوالات و پاسخنامه آزمون کارشناسی رسمی دادگستری رشته راه و ساختمان

    کامل‌ترین مجموعه سوالات آزمون کارشناسی رسمی دادگستری (رشته راه و ساختمان) + پاسخنامه تشریحی

  • زبان تخصصی عمران

    جزوه زبان تخصصی عمران

  • بانک سوالات آزمون کارشناسی رسمی دادگستری

    بانک سوالات تالیفی آزمون کارشناسی رسمی دادگستری

  • جزوه آمادگی آزمون کارشناسی دادگستری

    جزوه آمادگی آزمون کارشناسی رسمی دادگستری

  • کتاب مستندسازی در پروژه‌های عمرانی

    کتاب اصول مستندسازی و مکاتبات فنی در پروژه‌های عمرانی